Reklama
A A A

Kościół koptyjskt

Kościół koptyjski wyrósł na podstawie antagonizmu Aleksandrii wobec Konstantynopola. Sprzeczności ist­niejące pomiędzy administracją bizantyńską a miejsco­wą ludnością doprowadziły do otwartego buntu Kop-tów przeciwko administracji państwowej. Do tego do­łączyły się sprzeczności religijne. Aleksandria bowiem opowiadała się za monofizytyzmem i jego reprezen­tanci piastowali w tym czasie tam godność patriar­chów. Cesarz Justynian po stłumieniu buntu skazał pa­triarchę monofizyckiego na wygnanie i na jego miejs­ce mianował zwolennika uchwał soboru chalcedońskie-go. Taki stan trwał do czasu opanowania Afryki pół­nocnej przez Arabów, co dla Koptów oznaczało wy­zwolenie spod ucisku bizantyńskiego. Wkrótce jednak sytuacja uległa zmianie, gdyż Arabowie w dążeniu do rozszerzenia wpływów islamu ograniczali działalność chrześcijan, zamykali ich kościoły i klasztory, żądali okupu za możność sprawowania czynności kultowych. Nie pomogło przeniesienie stolicy patriarchy do Kairu. Taki stan rzeczy, z niewielkimi zmianami, przetrwał do schyłku XIX wieku. Obecnie patriarcha koptyjski rezyduje w Kairze i spełnia jurysdykcję w stosunku do 11 metropolitów i 2 biskupów. Oprócz Egiptu podlega mu Jerozolima, biskupstwo Chartum oraz metropolia Abisynii. Wie­rzenia i obrzędy tego kościoła niewiele odbiegają od tych, jakie istniały na terenie Egiptu w okresie wczes­nochrześcijańskim. Językiem liturgicznym jest koptyj­ski, a od około 1000 roku również arabski.