Reklama
A A A

Nepal

Najstarsze niewątpliwie są w tej grupie tradycje buddyjskie Nepalu, choć oczywiście początkowo nie mają one nic wspólnego z lamaizmem. Należy w pierw­szym rządzie pamiętać, że teren Nepalu przechodził różne losy i np. w V wieku pji.e. tu właśnie znajdo­wało się miasto Kapilawastu, gdzie narodził się Bud­da. Z tych odległych czasów nie zachowały się żadne wyraźne świadectwa. Dopiero działalność cesarza Asioki zostawiła trwałe ślady, np. ruiny pagód w oko­licach Katmandu, Patanu i innych miast. Zachowały się też budowle buddyjskie z I wieku p.n.e. Dokład­niejszych wiadomości o położeniu i dziejach tej wczes­nej fazy rozwoju raczej jest brak, wiadomo natomiast, że w VII wieku stąd właśnie przedostaje się buddyzm do Tybetu poprzez kontakty dworskie, co jest niedwu­znacznym świadectwem silnego zakorzenienia się tej religii w państwie. Wkrótce jednak rozpoczyna się przenikanie z Indii wpływów hinduizmu, który od XIV wieku cieszy się u dynastii Mallów uznaniem nie mniejszym niż buddyzm. W XVIII wieku sytuacja zmienia się na niekorzyść buddyzmu, gdyż nowi na­jeźdźcy, Gurkhowie, faworyzują głównie hinduizm. Hinduizm szerzy się poza dolinami szczególnie w po­łudniowych rejonach Himalajów, od północy natomiast poczyna napierać lamaizm z Tybetu. O poziomie bud­dyzmu w Nepalu świadczą obok architektury i bogato rozwiniętej sztuki sakralnej również pomniki pisane, a mianowicie wydany tu kanon pism świętych. Współcześnie szacuje się ilość buddystów w Nepalu na blisko 5 milionów (ok. 50°/o ludności), pozostałe 5 milionów wyznaje głównie hinduizm, który cieszy się stosunkowo większym poparciem nawet władz, choć konstytucja z 1962 roku gwarantuje równoupraw­nienie religijne. Buddyzm zresztą w dużej mierze upo­dobnił się tu do hinduizmu. Obok lamaizmu mamy tu też odmianę ezoterycznego buddyzmu wadżrajana. Du­chowieństwo zarzuciło celibat i żyje z własnej pracy, nie oczekując ofiar od wiernych. W kwestiach poli­tycznych królestwa buddyzm — jak się zdaje — żad­nego udziału nie ma.